Darmowe spiny na rozbite serce

[choetmoa.m.t.hich]

Historia zaczyna się w sobotę, trzy tygodnie temu. Tego samego dnia, w którym moja dziewczyna spakowała walizkę i wyszła. Bez krzyku. Bez dramy. Powiedziała tylko: ,,Kocham cię, ale nie daję rady". I tyle. Drzwi się zamknęły, a ja zostałem w mieszkaniu pełnym jej rzeczy. Jej kubek na stole. Jej szampon w łazience. Jej poduszka, na której spałam przez dwa lata.

Miałem trzydzieści jeden lat i właśnie poczułem się jak stary, zniszczony mebel wystawiony przed blok.

Przez pierwszy dzień nie jadłem. Przez drugi oglądałem głupie filmy i udawałem, że mnie to nie boli. Przez trzeci – zadzwoniłem do kumpla. ,,Musisz się ogarnąć" – powiedział. ,,Wypijemy piwo, pogramy w coś, wyjdziesz z doła". Jasne. Tylko że on miał żonę i dziecko, a jego pomysł na ,,ogarnięcie" to była planszówka o ekonomii. Podziękowałem.

Zostałem sam. Telewizor nie pomagał. Książki nie wchodziły. Włączyłem komputer, ale nie miałem siły nawet na gry, które kiedyś lubiłem. I wtedy, w zakładkach przeglądarki, zobaczyłem coś, co zapisałem miesiące temu. Jakiś link. Kliknąłem z nudów. Strona załadowała się – kasyno. Pomyślałem: ,,A, to". I prawie zamknąłem.

Ale na samej górze migał banner: ,,Weź darmowe spiny bez depozytu". Zwykle takie rzeczy omijam szerokim łukiem. Ale tego wieczoru byłem w stanie zrobić wszystko, żeby nie myśleć. Zarejestrowałem się. Podałem maila, hasło, potwierdziłem. Konto założone w trzy minuty. I w zakładce ,,bonusy" faktycznie czekały na mnie vavada darmowe spiny. Pięćdziesiąt. Bez żadnych warunków wstępnych.

Nie wierzyłem, że to prawda. Ale kliknąłem.

Odpalił się automat. Prosty, kolorowy, z dźwiękami jak z lat osiemdziesiątych. Zacząłem kręcić. Pierwsze dwadzieścia spinów to była masakra – wygrałem może pięć złotych. Myślałem, że to ściema. Ale kręciłem dalej, bo i tak nie miałem nic lepszego do roboty. Trzydziesty spin – mała wygrana, piętnaście złotych. Czterdziesty – bonus, sto złotych. Pięćdziesiąty – kolejny bonus, a do tego dodatkowe spiny.

Kiedy kurz opadł, na moim koncie było trzysta siedemdziesiąt złotych.

Siedziałem w fotelu w samych skarpetkach, z kubkiem zimnej kawy, i patrzyłem na ekran. Trzysta siedemdziesiąt złotych. Za darmo. Za pięćdziesiąt kliknięć. Za to, że byłem smutny i samotny w sobotni wieczór. Uśmiechnąłem się pierwszy raz od trzech dni. Nie radośnie. Tak jakoś gorzko, ale jednak.

Wiedziałem, że vavada darmowe spiny to tylko promocja. Żeby wypłacić pieniądze, trzeba spełnić warunki. Bonus trzeba było obrócić – coś około trzydziestu razy. Normalnie dałbym sobie spokój. Ale byłem wkurzony. Na nią. Na siebie. Na cały ten cholerny świat. Postanowiłem, że zagram dalej. Nie dla pieniędzy – żeby zrobić coś głupiego, ryzykownego, może nawet samobójczego w przenośni.

Zacząłem grać na automatach, które dawały największe mnożniki. Stawiałem po dziesięć złotych na spin. Normalnie bym się bał. Ale tego wieczoru śmierć była mi obojętna – więc i strata pieniędzy, których i tak nie miałem, też była obojętna.

I wtedy stało się coś dziwnego.

Im mniej mi zależało, tym więcej wygrywałem. W ciągu godziny podbiłem konto do ośmiuset złotych. Grałem jak automat – bez emocji, bez nadziei, bez strachu. Klik – wygrana. Klik – przegrana. Klik – wygrana. To było jak medytacja. Jakby wszystkie myśli o niej, o pustym mieszkaniu, o przyszłości – zniknęły. Został tylko ekran, przyciski i cyfry.

Po dwóch godzinach spełniłem warunki bonusu. Na koncie miałem tysiąc sto złotych. Tysiąc sto. Z pięciuset złotych wygranych na vavada darmowe spiny, które dostałem za darmo.

Wypłaciłem dziewięćset. Resztę zostawiłem na czarną godzinę.

Przelew przyszedł w poniedziałek. Wypłaciłem gotówkę w bankomacie i poszedłem do sklepu. Kupiłem nowe prześcieradła – stare kojarzyły mi się z nią. Kupiłem dwa kubki, bo moje były jej. Kupiłem kwiatka doniczkowego, żeby nie być sam na sam z pustymi ścianami. Za resztę – sześćset złotych – zapłaciłem za trzymiesięczny karnet na siłownię. Postanowiłem, że zmienię coś w sobie. Nie dla niej. Dla mnie.

Minęły trzy tygodnie. Chodzę na siłownię pięć razy w tygodniu. Mieszkanie jest już tylko moje – bez jej rzeczy, bez jej zapachu. I wiesz co? Nie boli już tak bardzo. A to, co wygrałem w kasynie, stało się symbolem czegoś więcej. Nie pieniędzy. Tylko tego, że nawet w najgorszym momencie, kiedy wydaje ci się, że nie ma już żadnej opcji – nagle pojawia się coś nieoczekiwanego. Darmowe spiny. Głupi przypadek. Druga szansa.

Czy hazard mnie uzależnił? Nie. Nie gram już codziennie. Raz w tygodniu, czasem rzadziej. Wpłacam małe kwoty – dwadzieścia, trzydzieści złotych – i traktuję to jak bilet do kina. Ale tamtego wieczoru, gdy pierwszy raz odpaliłem vavada darmowe spiny, dostałem coś, czego nie da się kupić. Dostałem oderwanie. Dostałem chwilę, w której nie byłem facetem z rozbitym sercem. Byłem tylko graczem. I to uratowało mi więcej niż tysiąc złotych.

Gdybym miał dać komuś radę, powiedziałbym tak: hazard jest jak alkohol. Może cię zniszczyć, jeśli nie masz silnej głowy. Ale czasem, w środku nocy, gdy wszystko inne zawodzi – jeden wieczór przy ekranie może być lepszy niż tydzień u terapeuty. Nie dlatego, że wygrasz. Dlatego, że na chwilę przestajesz być sobą. A potem, gdy wyłączasz komputer, wracasz już trochę lżejszy. Trochę silniejszy. Trochę bardziej gotowy na to, co przyniesie jutro.

Ja jestem gotowy. W końcu.

I choć wiem, że historia z darmowymi spinami to był czysty fart, że nigdy więcej nie trafię tak dobrze – nie żałuję ani jednej minuty. Bo tamtej nocy, gdy kręciłem tymi głupimi bębnami, nie myślałem o niej. Po raz pierwszy od rozstania. I to było warte każdej złotówki. A nawet więcej.